EBF

[EBF] Songkram Festival [34 vs 37]

posted on 05 May 2013 12:42 by fuyuzolalara in EBF
มารับไม้ต่อจาก @wiyaphatwong01  ค่ะ
 
 
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ
 
 
 
 
#2089
Lavender Quartz
 
 

อะแฮ่ม .. สวัสดีฉันลาเวนเดอร์ ควอทซ์ !
ดูเหมือนว่าทางทัพทั้งสามทัพจะจัดการประลองสาดน้ำกันล่ะ !!
ฉันเลยไปลงชื่อเข้าร่วมด้วยเพราะคิดว่าก็น่าจะสนุกดีนะ  
กติกาฉันก็ไม่ค่อยเข้าใจหรอก ไม่ได้อ่าน
รู้แค่ว่าต้องไปแข่งกับทัพอื่นล่ะนะ 
ฉันได้ร่วมทีมกับ

 
Team 34
 
#2089 Lavender Quartz
 
 
#2108 Yong Weiliang
 
 
#2116 Darira Kawena
 

................. ใครน่ะ ...........

ถึงจะคุ้น ๆ คงเพราะเดินผ่านบ่อย ๆ แต่ไม่เคยคุยด้วยเลยนี่สิ...
ถึงส่วนใหญ่จะว่ายน้ำอย่างเดียวก็เถ่อะ
พอรู้จักคนในทีมก็เริ่มสตอล์คตาหาข้อมูลว่าใครเป็นใครบ้างล่ะนะ
อืม .. คนแรกก็รหัส 2108 .. ชิบหายยยยยยยยรองผบไม่ใช่หร๊ออออออออออ
....กดดันกดดันกดดันกดดันกดดันกดดันกดดันกดดันกดดันกดดันกดดันกดดันกดดันกดดัน...
ตอนแรกฉันกะมาเล่นเอาสนุกว่าอาจจะไม่ต้องชนะอะไร
แต่พอมีรองผบ. มาแล้ว ฉัน .... ฉัน ........ ถ้าไม่ชนะนี่โดนขังลืมรึป่าวน่ะ
ส่วนอีกคนเป็นผู้หญิงสาวน้อยน่ารักธรรมดา (?) รหัส 2116 มองเผินๆ ก็ไม่มีอะไรล่ะนะ

แต่มันเสียเปรียบไปรึป่าวนะ ? ดูเหมือนทีมที่ฉันจะต้องไปไฝว้นั่นมัน...

Team 37

 
#1155 Fujisaki Makoto
 
 
#1165 Coalt
 
 
#1183 Wywern Famila

 

ทัพบก
ทัพบกกก
ทัพบกกก
ทัพบกกก  

ในความรู้สึกฉันทัพบกนี่ดูโหดแข็งแกร่งจังเลย เพราะสีดำด้วยรึป่าวนะ?
ถ้าเป็นทัพอากาศยังดูอ่อนโยนหน่อย

แน่นอนว่าฉันพร้อมกับอีเว้นท์นี้มาก ไปหาอะไรที่กันน้ำมาใส่เยอะแยะเลย

ไปถึงที่ร้านก็โดนบอกว่า ‘ร่มหมดแล้วค่ะ ไม่รู้จะแห่มาซื้อทำไมกันนักหนา’ โดนเจ้าของร้านเหวี่ยงใส่เฉย..
ก็เลยได้เสื้อกันฝนมาแทนล่ะ คราวนี้ฉันไม่กลัวอะไรแล้ว หึ!

แต่ฉันกลับได้อยู่ฟีลด์ที่ 4 !!  … สนามที่ไม่ให้เอาอะไรเข้าไปทำมาหากินเลย.. โหดร้ายที่สุด 
มีแค่ถังน้ำ กับสิ่งเพิ่มพลังให้สองสามอย่าง แถมมีหลุมที่จะตกลงไปตอนไหนก็ไม่รู้อีก /กุมขมับ 
จริง ๆ แล้วฉันคิดว่าสนามพวกนี้ก็ไม่ค่อยเหมาะกับพวกอาวุธระยะไกลแบบฉันเท่าไหร่
แต่ว่ายังมีชั้นหนังสือให้ซุ่มหน่อยล่ะนะ !

ทีมของฉันดูนิ่งๆ กันมากเลยล่ะ
ถึงฉันจะไม่ค่อยกล้าพูดทั้งกับ รอง ผบ. แล้วก็ สาวน้อยที่ชื่อ ดาลิลานั่นซักเท่าไหร่
แต่ฉันก็เห็นคุณดาลิลานี่มอง รองผบ. ตาเป็นกระกายวิ้งวับน่าเอ็นดูทีเดียว
ก่อนเข้าสนามเลยไม่ได้คุยอะไรกัน   ส่วนตัวฉันนั้นได้รับแค่รังสี ‘แพ้แกตาย’ ที่แผ่ออกมารอบๆ รองผบ.เท่านั้น
คิดว่าถ้ารองผบ.ทำทีมแพ้โดนเชอริลคิลเป็นแน่แท้

หลังจากนั้นอยู่ ๆ ก็เหมือนโดนย้ายเข้าสนามแข่งอย่างไม่รู้อิโหน่อิเหน่

 

อ่า ...... ทางแคบเว่อ ... ฉันมองซ้ายมองขวาก่อนเดินออกจากตรอก ผ่านชั้นหนังสืออันที่หนึ่งไปพบตรอกที่สองของชั้น 

ฉันเห็นหญิงสาวผมสีฟ้าที่คุ้นตาหันไปคว้ากะละมังน้ำ .. อ๊ะคุณดาลิลานี่นา !! 

“คุณดา ...”
“ว๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย”

โครม !!


“......”

 ...... ทีมฉันหายไปคนนึงแล้ว!!! 
แย๊กกกกกกกกกกกกกกกตกรูไปแล้ว ฉันยกมือขึ้นมาทึ้งหัวตัวเองก่อนจะนึกได้ว่าตรงที่ฉันเกิดมันก็มีถังน้ำอยู่ ต้องสาดชาวบ้านสิเฮ้ย

แต่ขี้เกียจกลับไปแล้วล่ะ ... เอ.. ฉันจะเจอทัพบกคนไหนน๊า ฉันเดินฮัมเพลงไปเรื่อยๆ พอเจอตรอกที่สาม
เท่านั้นแหละ เท่านั้นแหละ! เท่านั้นแหละ !!

....... พบศัตรู 1 ea……..

 

คาดว่าเป็นผู้ชาย .. มีเกล็ดเต็มตัว สีเข็มหน่อย ตัวสูง  ร่างกายดูกำยำ .. อยู่ในชุดของทัพบก ชัดเลย ..ชัดเลย ..
ไม่รู้ทำไมความรู้สึกเหมือนอะไรมาล๊อคตัวไว้ไม่ให้ขยับ ... คือ .. คือเท่ไปไหมนาย .... 
หมอนั่นยกชั้นหนังสือขึ้นมาด้วยมือข้างเดียว .. คุณพระ .. เพราะหนังสือร่วงจากชั้นทำให้ฉันพบว่า ..




นั่นมันศัตรูที่ต้องคิลนะเหวยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
ถึงในสายตาทุกคนจะเป็นแบบนี้ 


 

 

น่ารักอ่ะ ... ทำไม่ลงอ่ะ 
จะให้สาดน้ำใส่หรอ ...
... ไม่สิไม่ได้เอาถังน้ำมา .. งั้น ..

 

โกยค่ะพี่น้องงงงงงงงง

ทำไมล๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงง ยังไงก็วิ่งไปหารองซะก่อนเลย
คิดว่ารองน่าจะอยู่ข้างล่างของฟีลด์ ส่วนฉันนั้นน่าจะอยู่บนสุดของฟีลด์เลยล่ะ

โอ๊ ! เห็นรองแล้ว .. เขากำลังใช้เวทย์กับชายทัพบกอีกคนที่อยู่บนหลังชั้นหนังสือ (ขึ้นไปทำอะไร)
.. แน่นอนว่าแพ้ราบคาบกับความโหดของรอง .. ในขณะที่กำลังมองเหตุการณ์ข้างหน้า ...

โป้กกกกกกกกกกก!!  

โดนอะไรบางอย่างกระแทกเข้าที่หัวจนรู้สึกได้ว่าเห็นดาว ...
ร่างกายของฉันถลาไปเกือบจนถึงรองที่พึ่งจัดการชายหนุ่มไปหมาดๆนั่น ...

แต่รองเบี่ยงตัวหลบ ... วืดสิ .. ไม่มีลงมีรับลูกน้อยเลยบ้าจริง ...
ฉันร่วงลงไปนอนซบกับพื้นไม้ ....... ฉันไม่เปียกเลยเพราะใส่เสื้อกันฝนอยู่
ถังนั้นไม่สามารถทำอะไรฉันได้นอกจากกระแทกหัวจนมึนไปหมดเลยตอนนี้ ... และด้วยแรงระดับนั้นมัน ...

“หนีมาทำไม ...ทำไมไม่หยิบถังน้ำมาด้วย ...” 

=[]= !!!!!!!!!! โหดแท้หลา

รองพูดหลังจากหลบฉันแล้วซัดเวทย์ใส่คุณเกล็ดทัพบก แต่ทว่าเขากลับเอาชั้นหนังสือมาบังไว้แล้วปาถุงแป้งใส่รอง ........ กล้ามาก ... รองกระโดดหลบรัศมีของถุงแป้งอย่างรวดเร็ว จากนั้นสายตาฉันก็เหลือบไปเห็นผู้ชายอีกคนที่อยู่ใต้โต๊ะอาหาร ........ เดี๋ยวนะ !! ทัพบกมีผู้ชายตั้งสามคนเลยหรอ !!!!

อยากจะลุกไปช่วยรองสู้จริง ๆ ฉันจะมาจบแบบอนาถแบบนี้ได้ยังไง ... แต่แค่ตอนนี้ปรือตามองก็ลำบากแล้ว

ชายทัพบกที่อยู่ใต้โต๊ะใช้จังหวะที่รองกระโดดหลบปา ... สัปปะรดใส่รอง ........ !!!!!!!!!!!
และแน่นอนว่าโดนถังน้ำทั้งสี่ซัดเข้าจังๆ ...

ฉันเหมือนจะรอดแต่ดูเหมือนระหว่างที่รองจัดการกับผู้ชายทัพบกใต้โต๊ะฉันเหมือนโดนอุ้มขึ้นสูง ก่อนที่สติของฉันจะดับวูบและพบกับความมืดมิดในที่สุด 

....

...

..

.

มืด .. ฉันสำลักอะไรซักอย่างจนสติเริ่มกลับมา ตื่นมาอีกทีก็พบว่าคุณเกล็ดทัพบกนั่งอยู่ข้างๆ

“ตื่นแล้วรึ...อาการเป็นเช่นไรบ้าง...”  นั่นเป็นคำแรกที่ค