เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ
 
 
 
 

 

 

“เอ ... จำไม่ได้ว่าซื้อมาจากไหนแล้วหล่ะแต่มันเป็นของสำคัญของฉันกับเพื่อนสมัยเด็กหน่ะ เราจะอยู่ข้างกันเสมอ”

นี่มันทำให้ฉันนึกหวนถึงเพื่อนสมัยเด็กที่จากกันไปตั้งนานแล้วนะ ! ยัยพูดมากนี่อะไรก็ไม่รู้

“เอ่อ .. นั่นน่ะ ฉันก็มีเหมือนกันนะ แปลกใจนิดหน่อย ไม่คิดว่าจะมีคนใช้อะไรแบบนี้ด้วย”

ยัยมิมิทำหน้าช๊อคเบา ๆ แลดูตกใจ สงสัยคนสวย ๆ อย่างฉันจะไม่ค่อยเหมาะกับที่ห้อยอะไรแปลกประหลาดแบบนี้ล่ะมั้ง ฉันชอบมันมากเลยนะตอนเห็นครั้งแรกหน่ะ เพื่อนสนิทฉันก็ชอบมากเหมือนกัน !

“ห๊ะ ??? เธอมีมันได้ยังไงหน่ะ??”

ฉันหันควับไปมองยัยผมชมพูข้างๆ นี่ .. มองไปมองมานี่แสบตาจัง (ผมตัวเองหล่ะ)

“อืม เคยซื้อมาใช้คู่กันกับเพื่อนสนิทน่ะ แต่เรื่องมันนานมาแล้วล่ะตั้งกะประถม ถ้าจำไม่ผิดเหมือนจะซื้อมาตอนไปทัศนศึกษา .. ละมั้งนะ ..อืม ฉันเองก็จำไม่ค่อยได้เหมือนกันว่าซื้อมาจากไหน เรื่องมันนานมาแล้วตั้งกะยังอยู่ประถมน่ะใครจะไปจำได้ ..”

            เห๋ .... ฉันก็จากเพื่อนสนิทตอนประถมเพราะต้องย้ายบ้านไปรัซเซีย ...

“เอ .. เหมือนมันจะมีแค่ไม่กี่ชิ้นเองนะ เพราะเหมือนจำได้ว่าซื้อมาจากลุงคนนึง ที่เค้าทำเป็นแฮนเมค เหมือนจะมีแค่สองชิ้น ...” 

            ฉันทักขึ้นเพราะนี่มันเป็นแฮนเมค  ลุงคนขายเค้าไม่ทำซ้ำกัน แน่นอนว่าลุงขายนั่นเค้าทำชิ้นนี้มาแค่สองชิ้นเพราะฉันจำได้ว่าฉันขู่ไปว่าถ้าทำขึ้นมาซ้ำอีกจะโกธร...

“ เดี๋ยวนะ ฉันก็ซื้อมาจากลุงคนนึงเหมือนกัน! นี่เธอ .. ?” มิมิชี้หน้าฉันก่อนเอียงคอเหมือนนึกอะไรออก
มี่จัง ????”
            ฉันเบิกตากว้างพร้อมเอ่ยชื่อที่คุ้นเคยออกไป .. อย่าบอกนะว่าแม่นี่ .........

“ฮะ!! เฮ้ๆ เธอ? โมจจี้????” ยัยนั่นทำท่ากระต่ายตื่นตูมออกมา ... เออก็บนหัวแม่นี่มันมีหูกระต่าย

            เฮ้ย ............ นี่ไม่ธรรมดาแล้วนะยะเนี่ย .... เพื่อนสมัยเด็กคนนั้นจะอยู่ตรงหน้าฉันงั้นหรอ ?? จากกันไปตั้งแต่ประถมเนี่ยนะ ?? เฮ๊อะ พระเจ้าเล่นตลกอะไรกับฉัน !

“นั่นมันชื่อที่ไม่มีใครเรียกนอกจาก มี่จังนะ ..................”  ฉันถามย้ำเพื่อความมั่นใจ ...ไม่จริงน่า น้ำตาฉันจะไหล”
“โมจจี้! โมจจี้จริงๆด้วย!”
“เฮ้ ... มี่จังจริง ๆหน่ะหรอ?”  ฉัน ... ยังไม่แน่ใจ
            อะไรโลกมันจะกลมปานนี่หล่ะ ! โรงเรียนในญี่ปุ่นมีตั้งเยอะแยะ ทำไมถึงได้มาเรียนที่เดียวกัน ประเด็นสำคัญคือเป็นรูมเมท !! แถมอยู่ห้องเรียนเดียวกันอีก !!! โอ้ก๊อดดดดดดดดดดด  ยัยพูดมากนี่คือเพื่อนสมัยเด็กตัวเล็กๆ  ผมสีดำคนนั้นจริง ๆ หรอ? ยัยนี่หน่ะเหรอที่บังคับฉันให้เรียกชื่อ มิมิซามะด้วยท่าหยิ่งยโสนั่น ...ทั้ง ๆ ที่แต่ก่อนดูไม่น่าจะโตมาเป็นผู้หญิงสุดล้ำหัวชมพูแบบนี้เลย !

“เดี๋ยวนะทำไมเธอผมสีชมพูหล่ะ !!”
“หือ? ก็ย้อมน่ะสิถามแปลกๆ ว่าแต่โมจจี้เถอะ ได้ข่าวว่าไปต่างประเทศไม่ใช่หรอ? แถมสีผมยังจำแทบไม่ได้แน่ะ”

            ฉันชอบสีชมพูนะ แต่ยังไงก็ไม่ชอบที่มันสีเดียวอยู่ดี ... เพราะฉันชอบสีแดงพอๆ กับสีชมพูเลย ฉันชอบสีชมพูเพราะชื่อของตัวเองหน่ะ ดูบังคับให้ชอบสีชมพูยังไงก็ไม่รู้นะ ...

“ตอนนั้นฉันแทบจะไม่ได้บอกลาเธอเลยด้วยซ้ำ มันเร็วมากจนฉันก็เตรียมใจไม่ทันเหมือนกัน ... ฉันย้ายไปอยู่รัซเซียมาหล่ะ !!”

            ฉันฉีกยิ้มกว้างให้มิมิที่ตั้งใจฟังเรื่องของฉันอย่างตั้งใจ ... จะว่าไปยัยนี่ก็ไม่ได้เปลี่ยนไปเลยนะ .. ความรู้สึกอบอุ่นหัวใจที่เจอเพื่อนสมัยเด็กที่อยู่ด้วยกันมาตลอดนี่มันอะไรกันนะ .. คิดถึงจัง ..

“เหหหห รัซเซีย ฉันก็อยากไปมั่งเหมือนกันน้า ....”
“แต่ที่นั่นมาหนาวมากนะ ฉันกลับมานี่รู้สึกร้อนมาก ๆ .. แต่ว่าฉันจำเธอไม่ได้เลย .. ไม่คิดด้วยว่าเธอจะมา .. เรียนที่เดียวกันอีก”  ... แถมดูพูดมากขึ้นด้วย ... นี่ฉันพูดในใจหน่ะ !
“ฉันต่างหากที่ควรจะพูดคำนั้นน่ะ! ไม่คิดเลยว่าจะได้มาเจอโมจจี้อีกน่ะ!”
“ได้เป็นรูมเมทกันด้วย ! โอ้ยมันเซอร์ไพรส์มาก !!”
“ใช่มั้ยล่ะ! ดีใจจังเลยที่ได้เจอกันอีก”
            มี่จังโดดเข้ามากอดฉัน ... ด้วยความคิดถึงรึป่าวนี่ไม่รู้ แต่ฉันกอดตอบไปด้วยความรู้สึกคิดถึงทั้งหมด  ฉันคิดถึงมี่จังมาตลอดแหละนะ ก็ตอนแรก ๆ ที่ไปอยู่ที่นู่นปรับตัวเข้ากับคนอื่นลำบากจะตายไป .. เศร้านะเนี่ย .. แต่ .. เมื่อกี๊ฉันยังจะตีกับมี่จังอยู่เลย ตอนนี้ฟัดกันซะละ ตลกนะ

“เอาเป็นว่า วันพรุ่งนี้ฉันไปถ่ายรูปกับมี่จังก็ได้นะ !” ฉันตัดสินใจไม่ไปนัดอะไรที่ไหนทั้งนั้นทันที
“ว้าวววว! ได้ถ่ายแบบคู่กับโมจจี้แบบนี้ตื่นเต้นจังเลย!! ต้องสนุกแน่ๆ !”

มี่จังนี่ ..เจิดจรัสขึ้นจริง ๆด้วย .. พลันสายตาฉันก็เหลือบไปเห็นที่ห้อยมือถือที่มี่จังพึ่งหยิบขึ้นมา ถึงมันทั้งคู่จะเก่าแค่ไหนก็เถ่อะ ฉันคิดว่าเราทั้งคู่ก็ยังคงสภาพมันไว้ดีเหมือนกันแหละนะ ...

“ฉันไม่คิดเลยว่าเธอจะยังเก็บมันไว้อยู่หน่ะ” ฉันถาม
“ก็เป็นของสำคัญนี่นา! โมจจี้เองก็ยังเก็บไว้เหมือนกันนี่ .. แล้ว ไปอยู่รัสเซียมาเป็นยังไงบ้าง~”
“ได้แต่งตัวสวย ๆ เยอะๆ ทุกวันเลยเพราะมันหนาว”
“อืมม นั่นสินะ คิดถูกจริงๆเลยที่ให้โมจจี้มาเป็นเมเนเจอร์ของฉันน่ะ!”
“ตอนแรกฉันไม่คิดจะเป็นให้เธอด้วยซ้ำนะมี่จัง .. แต่แบบ ... จริง ๆฉันก็ไม่มีใครหน่ะ ..”

            จริง ๆ แล้วมี่จังก็เป็นไอดอลคนแรกที่ฉันรับเข้ามาแล้วหล่ะนะ ฉันไม่มีใครมาขอให้เป็นเมเนเจอร์เลย ! ... สงสัยหน้าไม่ให้หล่ะมั้ง ? ตอนแรกแทบไม่อยากจะเป็นให้เลย เพราะไม่รู้ว่าอยู่ด้วยแล้วจะปวดกระบาลขนาดไหน ฉันไม่ค่อยถูกฉโลกกับผู้หญิงที่พูดมากกว่าตัวเอง ... แต่พอเป็นมี่ในแบบนี้ฉันรู้สึกว่าอาจจะได้เม้าท์น้ำลายแตกฟองแบบไม่ต้องหลับต้องนอนกันเลยก็ได้ ..

“ถ้าไม่ได้โมจจี้ฉันเองก็ยังไม่รู้จะชวนใครเลยเหมือนกัน เอาเป็นว่าพรุ่งนี้แปดโมงเช้านะ !”
“มี่จังปลุกฉันด้วยละกันนะ ไปจัดของกันก่อนดีกว่ามะ ?”
“ได้เลย! แต่เพื่อเป็นข้อแลกเปลี่ยน โมจจี้ต้องมัดผมให้ฉันด้วยนะ !” มี่จังดีด้าก่อนวิ่งเข้าใส่ฉัน

            เดี๋ยวนะ ............. นี่ฉันต้องไปถ่ายแบบกับมี่จังแถมยังต้องมามัดผมเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนหรอ?? ฉันงงกับแม่นี่จริง ๆ  ว่าแล้วฉันก็หลุดหัวเราะออกมาจนได้

“ มาสิๆ  ว่าแต่ผมเธอยาวกว่าแต่ก่อนมากเลยนะ” ฉันเอื้อมมือไปสัมผัส ..เห๋มันโดนบำรุงจนดีมากเลยนะเนี่ย
“อือ ตั้งแต่ตอนนั้นมาก็ยังไม่ได้ตัดผมเลยน่ะ”
“เปลืองยาย้อมผมแย่เลยเธอ ... เอาทรงอะไรดีหน่ะ?” ก้มลงไปมองหน้าสลับกับมองหัวสีชมพูนั่น .. เสียหายหลายแสนกับค่ายาย้อมผมและค่าบำรุงผมชัวร์ ๆ
“ปกติคนใช้ที่บ้านจะมัดทวินเทลให้น่ะ” มี่จังพูดเสียงใสก่อนที่จะเอามือขึ้นมาม้วนผมสีชมพูนั่นเล่น
“หืมมมเธอนี่ดีจังนะ ฉันไปอยู่รัซเซียทำอะไรเองหมดเลยหล่ะ”
“แต่ต่อจากนี้ก็ต้องอยู่หอตลอดเลยน่ะสิ คงต้องให้โมจจี้เป็นคนมัดให้แล้วล่ะ! ฝากด้วยนะ!”

อ๊ะ ... กลับมาจากถ่ายแบบ ..
ก็คิดว่าควรจะอัพบลอคซักหน่อยนะ !!

 

ฮ๊ายยยย นี่โมโมอิโระเองค่า โมโมฮิเมะนั่นแหละ คิคิ (*´∇`*)
 วันอาทิตย์ที่ผ่านมา ... เหนื่อยนิดหน่อยเพราะร้อนมากเลย (;゚Д゚)
ได้ไปถ่ายแบบแฟชั่นกับเพื่อนสมัยเด็กที่ไม่คิดเลยว่าจะได้เจออีกครั้ง
เพราะมี่จังมาชวน ....... ♥
อ้อ .. มินามิหน่ะ หรือที่ชีบังคับใครเค้าไปทั่วให้เรียกมิมิซามะนั่นแหละ คิคิ

นี่เป็นการถ่ายแบบครั้งแรกเลย เพราะโมโมะไม่ชอบไปถ่ายรูปนะ
แต่เพราะมี่จังชวนหรอกนะ !!
มี่จังหน่ะเป็นถึงไอดอลอุส่ามาชวนโมโมะ ไม่ไปก็ไม่ได้อยู่แล้วหล่ะ !
 L( ^ω^ )┘ L( ^ω^ )┘ 

มาดูหน้าปกนิตยสารกันเถ่อะ
ยังไงก็ฝากด้วยนะคะ ! ไม่รู้จะทำนิตยสารเค้าขายไม่ออกรึป่าว (หัวเราะ) 
 ฝากด้วยนะคะ !

 (*´>▽<`*)

รูปใหญ่คลิกที่รูปเบย

เฮ้อัพแล้วค่า
คู่หูคู่ป่วนสุด ห้องจะแตกค่ะ บ่องตง
จริงๆอยากได้ เอสดีโมมิหน่ะ


ไปละค่าไว้เจอกัลลล จุบุ้วววว

edit @ 25 Mar 2013 20:29:38 by Fuuyu

Comment

Comment:

Tweet

โอ้ยฉันขำ ตอนแรกพวกนางยังจะตรบกันอยู่เลย ถถถถถ
ชอบสีผมโมโมะมากเลยแฮ่กกกกกกกกกก /งับบบบ
/เหม่อมองขนาดหน้าอกที่แสนจะแตกต่างนั่น ... 

#1 By Zerine S. on 2013-03-25 20:11